{"th-TH":"

ดีต่อกายและใจในเมือง 15 นาที (Well-being and Health within 15-minute City)

ดีต่อกายและใจในเมือง 15 นาที (Well-being and Health within 15-minute City) เริ่มต้นจากการตั้งคำถามว่ากรุงเทพมหานครเป็นเมืองกี่นาที ซึ่งคนทุกเพศ วัย และสถานะ สามารถเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกในชีวิตประจำวันด้วยการเดินเท้าได้ เช่น แหล่งงาน ร้านค้า ร้านอาหาร พื้นที่เรียนรู้ พื้นที่ดูแลสุขภาพ พื้นที่นันทนาการ และการเดินทาง

โครงการ "มิตรเมือง 15 นาที กรุงเทพฯเมืองกี่นาที" ได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลเปิด (Open data) การเดินเท้าเข้าถึงองค์ประกอบทั้ง 9 ด้านของเมือง จากข้อมูลจุดสนใจมากกว่า 450,000 ตำแหน่ง บนระบบตารางขนาด 500x500 เมตร จำนวนมากกว่า 6,000 บล็อกทั่วกรุงเทพมหานคร และคำนวณระยะเวลาเดินทางไปสู่สิ่งบริการเมืองต่าง ๆ โดยใช้ Google API หาระยะทางและระยะเวลาเดินเท้าจริงบนโครงข่ายถนน เพื่อค้นหาความเป็นเมือง 15 นาที ผ่านข้อเท็จจริงที่สำคัญ ค้นหาประเด็นที่น่าสนใจ และสร้างข้อเสนอแนะแนวทางการเปลี่ยนแปลงให้กรุงเทพมหานครเป็นเมืองที่สามารถเข้าถึงคุณภาพชีวิตที่ดีได้มากขึ้น

10 ประเด็นที่น่าสนใจ

1) กรุงเทพฯเป็นเมือง 21 นาที แต่ยังมีความเหลื่อมล้ำและไม่หลากหลาย

กรุงเทพเป็นเมือง 21 นาที โดยกว่าร้อยละ 46 ของพื้นที่สามารถเข้าถึงสิ่งบริการเมืองทุกด้านได้ภายในระยะเวลาเดินเท้า 15 นาที แต่ในขณะเดียวกันเมือง 21 นาทีกลับสามารถเข้าถึงระบบขนส่งสาธารณะระบบหลักซึ่งหมายถึงระบบราง เช่น รถไฟฟ้า ด้วยระยะเวลาเดินเท้าเฉลี่ยของกรุงเทพที่ไกลถึง 111 นาที ในขณะที่สามารถเข้าถึงระบบรองหรือการคมนาคมท้องถิ่น ได้แก่ วินมอเตอร์ไซต์ รถเมล์ เรือโดยสาร ได้อย่างสะดวกที่ 17 นาที และยังประกอบไปด้วยมิติของความเหลื่อมล้ำ และความไม่เท่าเทียมในการมีคุณภาพชีวิตที่ดี เช่น โอกาสการได้ใช้งานสถานที่สาธารณะหรือสถานบริการเอกชนที่ให้บริการแก่คนเฉพาะกลุ่ม รวมถึงความไม่เพียงพอของสถานที่และสิ่งบริการกับความหนาแน่นของประชากรในแต่ละแห่ง

2) กว่า 90 % ของกรุงเทพฯชั้นในเป็นซุปเปอร์บล็อก (Super block) 15 นาที

กรุงเทพฯชั้นในประกอบด้วยบล็อกเมืองขนาดเล็กในระยะการเดินเท้าที่ 400 และ 800 เมตรเป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในย่านเมืองเก่า แต่ในทางกลับกันนั้นกรุงเทพฯชั้นกลางและกรุงเทพฯชั้นนอก มีบล็อกเมืองขนาดเล็กในจำนวนน้อย และบล็อกเมืองส่วนใหญ่เป็นบล็อกขนาดใหญ่กว่า 1,200 เมตร ระยะเดินเท้าห่างไกลไม่เป็นเมือง 15 นาที ที่เรียกว่าซุปเปอร์บล็อก สัณฐานเมืองกรุงเทพเช่นนี้เป็นหน่วยโครงสร้างสำคัญของการแก้ไขปัญหาและเติมเต็มเมืองที่ดีต่อกายและใจ

3) ศูนย์กลางใหม่ของกรุงเทพฯอยู่ในซอยลัดซึ่งสามารถสร้างภาพจำใหม่ให้แก่เมือง และเติมเต็มเมือง 15 นาทีได้

หนึ่งในผลกระทบจากปรากฏการณ์ซุปเปอร์บล็อกกรุงเทพคือเกิดการเดินทางสัญจรลัดผ่านใจกลางบล็อกขนาดใหญ่ของเมืองเหล่านี้ผ่ายการลัดเลาะไปตามซอยต่าง ๆ เกิดซอยลัดของเมืองมากมาย นอกจากการเป็นเส้นทางลัดของเมืองบนอุปสรรคของการเดินทางผ่านซุปเปอร์บล็อกโดยไม่ได้วางแผนเมืองไว้แต่ต้นแล้ว ซอยลัดยังได้สร้างภาพจำใหม่ให้แก่เมือง ผ่านการเป็นเส้นทางเคลื่อนที่ของเมืองที่มีศักยภาพในการเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจการลงทุน การปรับแปลงเมืองเพื่อตอบสนองชนชั้นกลาง (Gentrification) ความเป็นสังคมนานาชาติ ไปจนถึงการเป็นพื้นที่ของความหลากหลายด้านการอยู่อาศัย สิ่งบริการ และกิจกรรมเมืองของผู้คนที่หลากหลายและแตกต่างกันได้ด้วยเช่นกัน ถึงกระนั้น การเปลี่ยนแปลงเมืองเหล่านี้ยังเป็นข้อพิจารณาที่ต้องหาความสมดุลเพื่อเอื้อประโยชน์ต่อคนทุกกลุ่มสถานะได้อย่างแท้จริง

4) กรุงเทพฯต้องการชุมชนที่ดีใน 5 นาที และเมืองที่ดีใน 15 นาที

เมือง 15 นาทีต้องประกอบด้วยชุมชนที่ดีใน 5 นาทีอีกด้วย ชุมชนที่ดีควรมีสิ่งบริการพื้นฐานประจำวัน ประกอบไปด้วยความหลากหลายของที่อยู่อาศัย ศูนย์กลางชุมชน ลานหรือสวนสาธารณะขนาดเล็ก และธุรกิจร้านค้าขนาดเล็กในระยะเดินเท้า 5 นาที หรือระยะทาง 400 เมตร ในขณะที่เมืองที่ดีควรมีสิ่งบริการพื้นฐานอย่างครบถ้วน ประกอบไปด้วยการใช้ที่ดินแบบผสม กลุ่มธุรกิจร้านค้า ตลาด สถานพยาบาล โรงเรียน สวนสาธารณะขนาดใหญ่ และในบางกรณีอาจประกอบไปด้วยแหล่งงานขนาดใหญ่ และสามารถเข้าถึงสถานีขนส่งมวลชนสาธารณะระบบรางได้ในระยะเดินเท้า 15 นาที หรือระยะทาง 1,200 เมตร เมืองที่ดีต่อกายและใจจึงเป็นเรื่องใกล้ตัวตั้งแต่ 5 ไปถึง 15 นาที

5) ย่านพระนคร เป็นย่านที่ “ขายดี กินดี ทำงานดี แต่สุขภาพไม่ดี พบปะน้อย ออกกำลังยาก ขาดพื้นที่กลางแจ้ง”

ย่านพระนคร ใจเมืองเก่าของกรุงรัตนโกสินทร์นั้น เป็นย่านที่สามารถเข้าถึงสิ่งบริการพื้นฐานในชีวิตประจำวันครบทุกด้านภายในระยะเดินเท้า 15 นาที ย่านเมืองเก่าแห่งนี้มีร้านค้า แหล่งอาหาร และแหล่งงานอย่างหลากหลาย มีชีวิตชีวาเป็นเอกลักษณ์ที่ทุกคนจดจำได้ แต่หากวิเคราะห์ตามเกณฑ์เมือง 15 นาทีแล้ว กลับพบว่าย่านพระนครยังคงต้องการสิ่งบริการในด้านอื่น ๆ เพิ่มมากขึ้น เช่น พื้นที่พบปะ พื้นที่นันทนาการ และพื้นที่ออกกำลังกาย ที่มีจำนวนอยู่น้อย ไม่เพียงพอต่อการสร้างสุขภาวะดีให้แก่ผู้คนในย่านเมืองเก่านี้

6) กรุงเทพฯต้องการพื้นที่ที่สาม (Third place) มากขึ้น เพื่อเติมเต็มเมือง 15 นาที

กรุงเทพฯต้องการพื้นที่หรือสภาพแวดล้อมทางสังคมที่อยู่นอกเหนือจากพื้นที่กิจกรรมปกติสองแห่งได้แก่บ้านและที่ทำงาน (หรือสถานศึกษา) นั่นคือ พื้นที่ที่สาม (Third place) เพื่อเป็นพื้นที่เติมเต็มการพบปะ พักผ่อน และทำกิจกรรมทางสังคมที่ผู้คนสนใจในด้านอื่น ๆ เพิ่มเติม พื้นที่เหล่านี้สามารถช่วยเติมเต็มการสังสรรค์ทางสังคม สร้างความผูกพัน ความรัก และการหวงแหนเมืองให้แก่ผู้คนได้มากขึ้น พื้นที่ที่สามเหล่านี้สามารถดำเนินการได้ตั้งแต่การเพิ่มที่นั่งสาธารณะ มุมนั่งเล่นของชุมชนหรือเมือง ไปจนถึงการปรับใช้หน้าอาคารหรืออาคารต่าง ๆ ที่ช่วยเติมเต็มกิจกรรมสาธารณะเมืองให้เพิ่มมากขึ้น ความท้าทายคือการค้นหาและปรับใช้พื้นที่เหล่านี้ในเมือง

7) กรุงเทพฯเป็นเมืองหาของกินง่าย แต่แทบจะไม่มีโอกาสซื้อหาที่อยู่อาศัยกลางเมืองได้

กรุงเทพฯเป็นเมืองที่สามารถหาของกินได้ง่ายภายในระยะเวลาเฉลี่ยของเดินเท้า 12 นาที โดยพื้นที่กว่า 3 ใน 4 สามารถหาของกินได้ในเวลาที่น้อยกว่า 15 นาที หรือกล่าวให้ง่ายขึ้นคือ ไม่ว่าเราเดินไปทางไหนก็สามารถพบร้านอาหารประเภทใดประเภทหนึ่งภายใน 15 นาที แม้เป็นเมืองที่หาของกินง่าย แต่ในขณะเดียวกัน พื้นที่อยู่อาศัยกลางเมืองกลับมีราคาสูงและผู้คนทั่วไปแทบจะไม่มีโอกาสในการซื้อหาที่อยู่อาศัยได้เลย ในขณะที่ย่านแหล่งที่อยู่อาศัยชานเมืองก็ยังคงขาดความชีวิตชีวาของความเป็นเมือง 15 นาที

8) เราพบเจอกันได้แค่ในกรุงเทพฯชั้นใน

แหล่งพบปะสังสรรค์ นันทนาการ และสถานที่ออกกำลังกายของกรุงเทพมหานครนั้นกระจุกตัวอย่างหนาแน่นในเขตชั้นใน แต่ในทางกลับกัน สิ่งเหล่านั้นกลับปรากฏอยู่น้อยและกระจายตัวอย่างเบาบางในเขตกรุงเทพฯชั้นกลาง ทั้งที่เป็นย่านแหล่งอยู่อาศัยที่มีประชากรอยู่อาศัยหนาแน่นมาก ส่งผลให้โอกาสของปฏิสัมพันธ์ทางสังคมเกิดขึ้นได้แค่ในกรุงเทพชั้นใน แต่โอกาสทางสังคมนั้นเกิดขึ้นได้ยากในเขตอื่น โดยการพบปะสังสรรค์ทางสังคมของกรุงเทพฯ มีโอกาสเกิดขึ้นสูงที่สุดที่วัดพุทธ สมาคมหรือชมรม มูลนิธิ และศาสนสถานอื่น ๆ ในขณะที่พื้นที่นันทนาการเกิดขึ้นที่แหล่งท่องเที่ยว และพื้นที่สาธารณะทั่วไป ส่วนสถานที่ออกกำลังกายส่วนใหญ่เกิดขึ้นที่ศูนย์กีฬาจากภาคเอกชน (ฟิตเนส) ข้อมูลเหล่านี้แสดงให้เห็นนัยยะสำคัญที่ต้องหาโอกาสการใช้พื้นที่วัด สมาคม ชมรม ฯลฯ เพื่อการพบปะในบริบทร่วมสมัยมากขึ้น ไปจนถึงการเพิ่มพื้นที่นันทนาการและออกกำลังกายไปพร้อมกัน

9) เมือง 15 นาทีของผู้สูงอายุมีขนาดเล็กลงครึ่งนึงจากวัยหนุ่มสาว

เมือง 15 นาทีของผู้สูงอายุมีขนาดเล็กลงครึ่งนึงจากวัยหนุ่มสาว เนื่องจากผู้สูงอายุสามารถเคลื่อนที่ได้ช้ากว่าคนวัยทั่วไปอยู่ครึ่งหนึ่ง ผู้สูงวัยโดยทั่วไปจึงสามารถเดินเท้าได้ในระยะ 200, 400, 600 เมตรใน 5, 10, 15 นาทีตามลำดับ เมือง 15 นาทีโดยทั่วไปพิจารณาที่ระยะเดินเท้าเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกในชีวิตประจำวันภายใน 1,200 เมตร แต่สำหรับผู้สูงวัยแล้วระยะการเข้าถึงได้จะลดลงเหลือ 600 เมตร เมือง 15 นาทีที่ 600 เมตรจึงถือเป็นบรรทัดฐานใหม่ของเมืองที่เป็นมิตรกับผู้สูงวัยในการเดินเท้าเพื่อเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกที่พวกเขาต้องการ สร้างความเท่าเทียม ความภูมิใจในตนเอง และเป็นเมืองใจดีต่อผู้สูงวัยได้อย่างแท้จริง

10) กรุงเทพฯ เมืองที่เดินทางหลายต่อและแพง

คนกรุงเทพฯต้องเดินทางหลายต่อโดยอาศัยระบบขนส่งสาธารณะร่วมกับขนส่งรองในลักษณะต่าง ๆ ทำให้มีค่าเดินทางสูง ซึ่งเป็นที่น่าสังเกตว่าระบบขนส่งสาธารณะให้บริการซ้อนทับกันบนแนวถนนสายหลักเท่านั้น โดยไม่ได้ขยายการบริการไปยังพื้นที่ที่อยู่ลึกเข้าไปในตรอกซอย ตัวอย่างเช่นรถไฟฟ้าที่เป็นทางเลือกหลักในการเดินทางที่สามารถวางแผนเวลาได้นั้นกลับมีราคาที่ต้องจ่ายสูงกว่าระบบขนส่งทางเลือกอื่น ในขณะเดียวกันพื้นที่ที่ไม่สามารถเข้าถึงระบบขนส่งมวลชนใดๆได้ ต้องอาศัยมอเตอร์ไซค์รับจ้าง รถรับจ้าง หรือแท็กซี่เพื่อให้ไปถึงจุดหมายปลางทาง (Last mile) ก็ทำให้ต้องมีค่าใช้จ่ายในการเดินทางเพิ่มเติมที่สูงขึ้นไปตามระยะทางเหล่านั้น กรุงเทพฯ ซึ่งได้กล่าวว่าเป็นเมือง 21 นาที และพื้นที่กว่าครึ่งเป็นเมือง 15 นาที ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ปรากฏในระยะเดินเท้าเข้าถึง แต่สถานการณ์จริงคือการเข้าถึงนั้นยังไม่สะดวก หลายต่อ เข้าถึงไม่ดีในต่อสุดท้าย ค่าใช้จ่ายสูงในภาพรวม เมืองที่ดีต่อกายและใจจึงไม่ใช่แค่การมีพื้นที่ แต่ต้องมีการเดินทางดีด้วย

10 ข้อเสนอแนะเพื่อสร้างการปรับเปลี่ยนเมือง

1) ขยายเวลาการใช้งาน โดยเพิ่มเติมกิจกรรมอาคารและเปลี่ยนพื้นที่ทิ้งร้างของเมือง

การทำเมือง 15 นาที โดยเพิ่มสิ่งบริการพื้นฐานเพิ่มขึ้นในระยะเดินเท้านั้น สามารถกระทำได้หลายลักษณะโดยไม่จำเป็นต้องสร้างใหม่เสมอไป หนึ่งในแนวทางที่ใกล้ตัวคือการขยายเวลาและปรับเปลี่ยนกิจกรรมใหม่ลงบนสินทรัพย์ด้านวัฒนธรรม อาคาร สถานที่ หรืออาคารทิ้งร้างและไม่ได้ใช้งานของเมือง ทั้งของภาครัฐและเอกชน โดยเสนอให้เพิ่มพื้นที่มีกิจกรรมผสม (Mixed use) เพิ่มเติมการใช้งานอื่น ๆ ให้หลากหลายขึ้น ใช้งานได้หลายช่วงเวลา เพื่อตอบรับความต้องการของผู้คนในเมือง

2) เปลี่ยนสถานที่ราชการให้เป็นโอกาสของการเพิ่มความเป็นพื้นที่พลเมือง (People Place)

กรุงเทพมีพื้นที่สาธารณะอยู่น้อยแต่มีอาคารสถานที่ราชการอยู่จำนวนมาก การเพิ่มความเป็นพื้นที่พลเมือง (People Place) เข้าไปในสถานที่ราชการทั้งในหรือนอกเวลาราชการ สู่การเป็นศูนย์กลางชุมชนเมืองที่ผู้คนรายรอบเข้ามาใช้งานได้จึงเป็นประเด็นที่น่าคิด โดยเปิดให้ผู้คนเดินทะลุผ่านอาคารสถานที่นั้น สร้างความใกล้ให้กับเมือง พร้อมกับปรับใช้อาคารสถานที่ราชการให้เป็นพื้นที่สาธารณะและจัดกิจกรรมทั้งการเรียนรู้ ทำงาน และพักผ่อน เพิ่มเติมสถานดูแลสุขภาพ พื้นที่พบปะสังสรรค์ พื้นที่สีเขียว ที่ออกกำลังกาย และนั่งเล่นให้กับพลเมืองทุกกลุ่ม ร่วมไปกับการเป็นสถานที่ราชการที่เป็นมิตรมากขึ้น

3) เปลี่ยนคลองหลังบ้านให้เป็นทางเดินเล่นและพื้นที่ออกกำลังกายที่ปลอดภัย

กรุงเทพเป็นเมืองฐานน้ำก่อนเปลี่ยนเป็นเมืองฐานบก เราจึงยังคงเหลือร่องรอยชุดคลองสายต่าง ๆ อยู่แต่ก็ถูกปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้ใช้งาน การฟื้นฟูและปรับเปลี่ยนพื้นที่ลำคลองสายต่าง ๆ ที่ปัจจุบันเป็นหลังบ้านของที่อยู่อาศัยและไม่มีการใช้งาน สู่การเป็นทางเดินเล่นและพื้นที่ออกกำลังกายที่ปลอดภัยที่ช่วยเติมเต็มกิจกรรมต่างๆ ของเมือง มีพื้นผิวทางเท้าที่ดี ร่มรื่น และมีการนำทางที่ดีให้ผู้คนเดินได้อย่างสะดวกและปลอดภัย เป็นหนึ่งในการสร้างเมืองสุขภาวะดีและเป็นเมือง 15 นาทีพร้อมกัน

4) รักษาและเพิ่มเติมมุมนั่งเล่นเล็ก ๆ ทดลองที่จะเปลี่ยนเมืองโดยพวกเราเอง

เมือง 15 นาทีเริ่มต้นได้จากการดำเนินการเล็ก ๆ จากทุกคน เราสามารถรักษาและเพิ่มเติมมุมนั่งเล่นเล็ก ๆ ที่ประกอบไปด้วยโต๊ะและม้านั่งในบริเวณตรอก ซอก ซอย ของชุมชนให้มีความสะดวกสบายมากขึ้น พร้อมปรับปรุงพื้นผิวและลดสิ่งกีดขวางการเดินเท้า และทดลองการปรับเปลี่ยนพื้นที่โดยคนเมือง เช่น การเพิ่มต้นไม้สร้างความร่มรื่น ทดลองให้คนอื่นมาใช้พื้นที่หน้าบ้านหรือพื้นที่ส่วนกลางเพื่อนั่งเล่นพูดคุยกันได้ ทดลองให้ศิลปินหรือเยาวชนมาทำกิจกรรมหมุนเวียนบนพื้นที่เปิดนั้น หรือการเปลี่ยนพื้นที่จอดรถริมถนนบางส่วนมาเป็นพื้นที่นั่งเล่นของเมือง (Parklet)

5) เพิ่มเติมพื้นที่และกิจกรรมการเรียนรู้ให้มากขึ้นในละแวกบ้าน

นอกเหนือจากการเพิ่มพื้นที่เล็ก ๆ เข้าไปในชุมชนในเมือง เพื่อรองรับกิจกรรมและการบริการให้คนเมืองมากขึ้น การเพิ่มเติมพื้นที่และกิจกรรมการเรียนรู้ทั้งในและนอกระบบในละแวกบ้านก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่สำคัญ คนทุกเพศวัยต่างต้องการการเรียนรู้อยู่เสมอ จะดีแค่ไหนหากเรามีพื้นที่เรียนรู้ที่สามารถเข้าถึงได้ในระยะเดินเท้าจากละแวกบ้านเราเอง เพื่อเพิ่มประสบการณ์และความรู้ใหม่จากการร่วมทำกิจกรรมเวริคช้อป ฟังบรรยาย หรือร่วมเสวนาในวาระต่าง ๆ การเพิ่มพื้นที่เรียนรู้จึงต้องเกิดขึ้นควบคู่กับการจัดกิจกรรมอย่างต่อเนื่องอีกด้วย

6) ไม่ใช่แค่เพิ่มกิจกรรม แต่ต้องทำให้เดินใกล้มากขึ้น

นอกจากการเปิดโอกาสให้เกิดกิจกรรมเพิ่มมากขึ้นแล้ว เมืองควรเปิดโอกาสให้เกิดการ “เดินผ่าน เดินลัด เดินทะลุ” ในเมืองด้วย โดยแบ่งปันพื้นที่เพื่อการเดินเท้าที่เป็นมิตรมากขึ้น ขยายทางเท้า สร้างเส้นทางสีเขียวที่ร่มรื่นน่าเดิน ไปจนถึงการเปิดหรือแบ่งปันช่องทางเดินผ่านที่ดินหรืออาคารของรัฐ เช่น อาคารราชการ วัด โรงเรียน สำนักงาน รวมไปถึงพื้นที่เอกชน เพื่อเชื่อมต่อ 2 ฟากของถนน ให้คนเดินไปยังจุดหมายต่าง ๆ ได้ใกล้มากขึ้น รวมถึงการวางเส้นทางพาดผ่านสวนสาธารณะให้คนเดินลัดจากมุมหนึ่งไปยังอีกมุมหนึ่งได้ใกล้ที่สุด

7) เปลี่ยนพื้นที่วัดให้ร่วมสมัย เพิ่มโอกาสของการเป็นศูนย์กลางชุมชนคนเมือง

ส่งเสริมและหากิจกรรมใหม่ ๆ เพื่อเติมเต็มแหล่งพบปะสังสรรค์ของเมืองผ่านการปรับแปลงพื้นที่วัด สมาคม ชมรม มูลนิธิ และศาสนสถานประเภทอื่นๆ ในบริบทร่วมสมัยมากขึ้น เป็นมิตรมากขึ้น เข้ากับคนยุคใหม่มากขึ้น เช่น การใช้พื้นที่เพื่อการแสดงศิลปะ การทำเวริคช้อป การเสวนา ไปจนถึงกิจกรรมทางความเชื่อที่คนทุกยุคยังคงสนใจ ตลอดจนการพัฒนาศูนย์ชุมชนยุคใหม่ที่ควรมีอย่างทั่วถึงและมีความทันสมัยตอบรับความต้องการของคนรุ่นใหม่มากขึ้น

8) สร้างพื้นที่สีเขียวที่ต้องเขียวและสร้างสรรค์

เมือง 15 นาทีต้องการพื้นที่สีเขียว แต่ความเขียวนั้นไม่ต้องใหญ่ก็ได้ แต่ให้กระจายตัวไปทั่วและเข้าถึงได้โดยใกล้จากการเดินเท้าพร้อมกับการสร้างกิจกรรมเมือง เมืองควรส่งเสริมการมีพื้นที่สีเขียว สวนสาธารณะระดับชุมชน และพื้นที่นั่งเล่น ที่พร้อมเปิดพื้นที่สีเขียวเหล่านั้นเพื่อการแสดงงานศิลปะ วัฒนธรรม และกิจกรรมสร้างสรรค์ต่าง ๆ ให้มีจำนวนมากขึ้น ให้คนเมืองมีพื้นที่สีเขียวที่ไม่ใช่แค่เขียว แต่มีศิลปะ เทศกาล งานแสดง ตลาด ดนตรี หรือแม้แต่ภาพยนตร์ในสวน

9) สร้างเมืองให้เล็กลงเพื่อผู้สูงวัยที่น่ารัก

สร้างเมืองที่กระชับ สอดคล้องกับระยะการเดินเท้าของผู้สูงวัยที่เดินได้ช้ากว่าคนวัยอื่นครึ่งหนึ่ง สภาพแวดล้อมใกล้ ๆ ที่เป็นมิตร มีชีวิต และปลอดภัย ตอบรับผู้สูงวัยในอนาคตที่ยังรักอิสระ ชอบกิจกรรมท้าทาย และสร้างคุณค่าให้ตนเองได้ในระยะใกล้ เมืองที่ยังมีแหล่งงานของคนสูงวัย มีพื้นที่ดูแลสุขภาพที่ทั่วถึง มีกิจกรรมสนุก ๆ ที่ยังสร้างความสุขให้คนสูงวัยได้ในชีวิตประจำวัน

10) สร้างทางเลือกการเดินทางต่อสุดท้ายให้หลากหลายและถูกลง

สร้างทางเลือกการเดินทางต่อสุดท้ายให้ถูกลง ไม่ว่าจะเป็นระบบขนส่งสาธารณะที่หลากหลายและขยายพื้นที่ให้บริการครอบคลุมพื้นที่ในเมือง สร้างทางเลือกใหม่ ๆ ของการเดินทางต่อสุดท้าย โดยส่งเสริมการเดินเท้าที่เดินผ่านได้เข้าถึงดี มีจักรยานหรือสกู้ตเตอร์ให้เช่า ไปจนถึงรถบริการรับส่งไฟฟ้าขนาดเล็ก เพื่อการใช้เวลาที่สั้นและมีราคาถูกที่สุดสำหรับผู้คนในเมือง เพื่อให้เกิดเมืองที่ดีต่อกายและใจ เป็นเมืองใจดีต่อทุกคนใน 15 นาที

จัดทำโดย ศูนย์มิตรเมือง (Urban Ally) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

จัดทำภาพประกอบโดย Wire Knot Studios

","en-US":"